Freedom

วันนี้ไปหาของกินกันที่จังหวัดสระบุรีกันครับ เรื่องของเรื่องก็คือผมจะกลับบ้านไปหาพ่อนั่นเอง

“เด็กที่ไหนว่ะ” เสียงเพื่อนในห้องถาม

“เด็กหล่ะลี” ผมตอบ

“ที่ไหนนะ” เพื่อนถามอีกครั้งเพราะไม่แน่ใจในคำตอบ

“หล่ะลี”

“อ๋อ...เด็กสระบุรี” เพื่อนๆในห้องถึงบางอ้อกันแล้ว

ผมยังจำได้เมื่อตอนไปเรียนเทคนิคในต่างจังหวัด อย่าให้บอกเลยครับว่าเหตุเกิดตอนปี พ.ศ. ไหน ยุคนั้น เด็กเทคนิคแต่ละคนจะถามกันเป็นคำถามที่ติดปาก

“เด็กที่ไหนว่ะ”

เพราะในห้องที่ผมเรียนมาจากหลายที่หลายจังหวัด และจะเป็นที่รู้กันว่าถ้าใครเป็นเด็กที่มาจากสระบุรีจะตอบตรงกันว่า “หล่ะลี” นั่นหมายถึงเด็กสระบุรีของแท้....

เอ้า..นอกเรื่องจนได้ ไปหาของกินกันดีกว่า การเดินทางไปร้านบ้านเฮาไม่ยากจนเกินไปครับ พอเลยหินกอง กำลังเข้าสู่ตัวเมืองสระบุรี พอถึงทางเลี่ยงเมืองที่จะไปลพบุรีที่จะอยู่ทางซ้ายมือก็ให้ขับเข้าทางเลี่ยงเมือง จนถึงสี่แยกไฟแดงก็ขับตรงไปเรื่อยๆ พอข้านสะพานแม่น้ำป่าสักก็ขับชิดซ้ายได้เลยครับ แล้วจะเห็นสามแยกแรกซ้ายมือ จะมีป้ายบอกวัดเขาแก้วหรือวัดต้นตาล อะไรเนี่ยะเลี้ยวซ้ายเข้าไปเลยครับ

ขับไปเรื่อยๆดูวิวเพลินจะผ่านวัดหลายวัดเหมือนกัน แต่พอเห็นสถานีอนามัยซ้ายมือก็เตรียมตัว เพราะจะเจอกับวัดพระยาทดอยู่ซ้ายมือ

ขับเข้าไปในวัดพระยาทด แบบสบายๆ จะมีป้ายบอกทางร้านบ้านเฮาครับ ระยะทางน่าจะซักประมาณ 700 เมตร

เมื่อถึงแล้วก็ “เจินตางใน” เพราะคนแถวนี้เค้าเป็น “ไท-ยวน” ครับ

เข้ามานิดเดียวก็ถึงร้านแล้ว

ดูร่มรื่นดีนะครับ

ชมบรรยากาศในร้านกันก่อน

เห็นเตาทำกับข้าวแล้วนึกถึงตอนเด็กๆจัง กว่าจะก่อไฟติด มือไม้ดำ ควันโขมงไปทั่วบ้าน

ลูกค้ามากันแบบครอบครัวก็มี เด็กๆจะชอบ

มาสั่งอาหารกันดีกว่า มีให้เลือกเยอะครับ ที่สำคัญที่นี่ไม่ใส่ผงชูรส

ผมเริ่มต้นด้วย “น้ำเปล่า” อ้อ...อาหารที่นี่ช้านิดนึงนะครับ พอสั่งเสร็จก็นั่งชมวิวไปเรื่อยๆ หรือจะเดินดูวิวก็ได้

มาแล้ว...”ลาซานญ่ากุ้ง”

ดูกันใกล้ๆ

โอ้..โห ไม่ไหวแล้ว พี่น้อง

กุ้ง...ตัวอวบๆ

ขออีกหนึ่งตัวแล้ว...กัน

ตามมาด้วย “โรตี...เขียวหวานไก่”

แจ่มๆๆๆๆ มาดูเขียวหวาน...แถมใส่มะเขือพวงด้วย....น่ากินจัง

นี่ก็น่ากินๆ “โรตี”

ไหน....มาลองดู...ซักคำดิ

คำที่เท่าไหนแล้วเนี่ยะ....

แล้วก็ตามมาด้วย “หมูเบคอนชีส” น่าจะชื่อนี้มั๊ง แต่น่ากิน...อีกแล้ว

ไหน..ลองดูใกล้ๆ

มี เห็ด....ด้วย

ปิดท้ายด้วย.....จำชื่อไม่ได้แล้ว

ของหวานล้างปากของเจ้านายผม

ดู..ดู่..ดู๋...ดู..เธอทำ..

มาดูแมวของที่ร้านกันครับ ตัวใหญ่มาก....

ชมวิวของที่ร้านกันต่อครับ....

ไปหล่ะ....เอาเต้าหู้ทรงเครื่องไปฝากพ่อ เป็นกับข้าวมื้อเย็น อร่อยๆ

ขอถ่ายรูปคู่กับบุญชูซะหน่อย

มารับพ่อพร้อมกับหลานชายไปเดินออกกำลัง ที่สนามกีฬาจังหวัด ที่นี่ตอนเย็นๆมีคนมาออกกำลังกันเยอะครับ

เห็นพ่อผมอย่างนี้เถอะ เดิน 2 รอบสนามเชียว พอเหนื่อยก็นั่งพัก

ระหว่างนั่งพักก็คุยกันสัพเพเหระ

แบบว่า 3G ของแท้ จากรุ่นสู่รุ่น...

= ^-^ =

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า “ตลาดน้ำ” เริ่มมาเป็นที่นิยมของผู้คนตั้งแต่เมื่อไหร่ โดยเมื่อก่อนนั้นถ้าได้ยินคำว่าตลาดน้ำก็มักจะทำให้คิดถึงแต่ “ตลาดน้ำดำเนิสะดวก” ทุกครั้ง แต่ในตอนนี้มีตลาดน้ำอยู่หลายที่ อย่างที่ผมไปเที่ยวมาก็ “ตลาดน้ำหัวหิน” , “ตลาดน้ำสามพันนาม” และ “ตลาดน้ำ 4 ภาค”

วันนี้ก็เช่นกัน ผมและลูกสาวแม่ยายจะไปเที่ยวตลาดน้ำกันอีกแล้วครับท่าน นั่นคือ “ตลาดน้ำคลองลัดมะยม” ซึ่งอยู่ในกรุงเทพฯ นี่เอง หลังจากเสร็จหน้าที่ลูกๆที่ดีบ้างไม่ดีบ้าง คือเราพากันมาหาแม่ยาย..กะว่าจะเอาลูกสาวมาคืนซะหน่อย..555

ไปเหอะ...ไปเที่ยวดีกว่า...ยังไม่อยากโดน...555

ตลาดน้ำคลองลัดมะยมอยู่ฝั่งธนบุรีนะครับ ถนนหนทางหากันเอาเอง...เหมือนเล่นแรลลี่เลยครับ ลุ้นมันดี ผมเองก็ถามชาวบ้านข้างทางไปตลอดทาง มีอยู่ครั้งสุดท้ายเนี่ยะหล่ะ

“พี่ครับ ตลาดน้ำคลองลัดมะยมไปทางไหนครับ” ผมจอดรถข้างทางแล้ววิ่งลงไปถามร้านขายไก่ 5 ดาว

“น้องเห็นสะพานนั่นไหม” พี่เค้ายกมือชี้ไปที่สะพานด้านหน้า

“เห็นครับ” ผมตอบ

“น้องลอดใต้สะพาน ข้ามไปฝั่งโน้นนะ”

“ครับ แล้วตลาดไปอีกไกลไหมครับ” ผมถามพี่เค้า

“น้องกลับหลังหันดิ เห็นซอยนั่นปล่ะ นั่นหล่ะทางเข้าตลาด”

“เอ้า...อยู่ตรงนี้เองหรอเนี่ยะ” ผมนึกในใจ หลังจากที่กลับหลังหันตามที่พี่เค้าบอก

“น้องขับรถเข้าไป ประมาณ 2 กิโล ก็ถึงแล้ว”

“ขอบคุณครับพี่” ผมวิ่งกลับมาที่รถ บอกทางกับคนขับ(ลูกสาวแม่ยาย)

“อยู่ตรงนี้เอง 5555” หัวเราะร่วนเลย

หลังจากขับรถลอดใต้สะพาน เข้าซอยไปบรรยากาศข้างทางเต็มไปด้วยสวนสีเขียวดูแล้วสบายตา ร่มรื่นดีจัง เพียงไม่กี่นาที ถึงแล้วครับ

“ตลาดน้ำคลองลัดมะยม (โซน 4)”

เสียค่าจอดรถ 20 บาท จ่ายตอนออกจากที่จอดนะครับ

นี่เลยพอเดินเข้าไปก็เจอเจ้านี่ คนมุงเยอะ เค้ามีซื้อหญ้าเลี้ยงด้วย

วันนี้มี 3 ตัวครับ พอเดินเข้าไปในตลาดมีปลาตะเพียน อยู่ในเมืองจะหายากสักหน่อย

แบบนี้ก็...แจ่มครับ กางเกง กระเป๋า

ขอเริ่มกันที่เสื้อผ้า ของใช้ ของประดับกันก่อนนะครับ

ถูกใจ.กับข้อความบนเสื้อตัวนี้.....มาก

ใครหว่า..

สีสัน สวยงาม

ชอบตลาดน้ำที่นี่มาก เพราะไม่มีกลิ่นบุหรี่เลย

ช่วงต้นตลาดทางเดินโล่งๆ สบายๆ

พอเดินเข้าไปค่อนข้างแคบนิดนึง มีของให้เลือกมากมายครับ หรือจะนั่งพักเหนื่อย ถ่ายรูปหรือให้อาหารปลาก็ได้

บรรยากาศในคลองครับ เป็นคลองเล็กๆไม่กว้าง

สนใจนั่งเรือชมวิวก็มีไว้บริการ ถ้าเป็นเรือคนพายหรือเรือแจว

ส่วนเรือเครื่องยนต์ก็มี แต่ราคาไม่ทราบครับ อาจจะมีป้ายบอกแต่ผมไม่เห็น

วิวฝั่งตรงข้ามตลาด

บางช่วงของทางเดินก็จะต้องเดินลอดใต้สะพานอย่างในรูป

มีห้องน้ำบริการ

ทีนี้ก็มาเริ่ม ของกินกันครับ จำชื่อขนมในรูปไม่ได้ ไปมาหลายที่ แต่เพิ่งเคยเห็นที่ตลาดนี้ครับ

ขนมหวานหลากหลาย

ข้าวเกรียบว่าว เห็นแล้วนึกถึงตอนเด็กๆ ในงานวัด งานประจำปี จะได้กินประจำ

ขนมเม็ดขนุน และตระกูลทองๆ...

หอยแมลงภู่ ตัวใหญ่ๆ

ห่อหมกถ้วยใหญ่ๆ (เค้าเอาถ้วย-ชามกระเบื้องมาใส่)

ไอติมก็มี

ปลาก็มีครับ ร้านนี้ขายดีมาก...คนเข้าคิวรอเยอะ ....

ช่วงริมคลองฝั่งตลาดจะมีโต๊ะให้ลูกค้าเลือกนั่งเยอะทีเดียว เยอะพอๆกับคนที่มาเที่ยว เรียกว่า เดินไปซื้อไป เจอโต๊ะว่างปุ๊บ รีบนั่งปั๊บ หรือจะสั่งของกินจากเรือที่ลอยลำ คอยนักกินสั่ง...

เราเองก็เริ่มที่ “ทอดมัน”

หมูสะเต๊ะ (ที่นี่มีหลายร้าน)

หอยทอด

เตี๋ยวคั่วไก่

รวมหมู่

ทอดมันที่นี่เค้ามีไข่เยี่ยวม้าทอดด้วยครับ แถมใส่ในกระทงอีกด้วย

กินหล่ะครับ หิวแล้ว!

ราคาอาหาร

หอยทอด จานละ 30 บาท (2 จาน)

เตี๋ยวคั่วไก่ 30 บาท

หมูสะเต๊ะ 45 บาท (มี 10 ไม้)

ทอดมัน 20 บาท ไข่เยี่ยวม้า 25 บาท รวม 45 บาท

น้ำ 10 บาท น้ำแข็งเปล่า แก้วละ 2 บาท (14 บาท)

รวมทั้งหมด 194 บาท

ขอบอกว่าอร่อยครับ อร่อยจริงๆ ยิ่งเห็นคนทำแล้ว โอย..รุ่นนี้รับประกันคุณภาพ งานนี้ต้องไปเที่ยวอีกรอบหรืออีกหลายๆรอบ เพราะยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องกิน...555

ก่อนกลับบ้านจะแวะซื้อผลไม้ก็ได้นะครับ